خدایش بیامرزد که کمتر مثل مالک اشتر نخعی بوده و خواهد آمد.
افراد در پی کسب تحصیلات ، توانمندی ها ، مهارت ها ، تجارب و دیگر اندوخته های دانشی ، اقدام به راه اندازی کسب و کار خود میکنند .
این کسب و کار خواه خصوصی باشد ، تعاونی باشد و یا هرگونه دیگری از اشکال سازمانی ، در ابتدا ملزم به دریافت مجوز فعالیت از دستگاه مربوطه می باشد .
مجوزی که پس از احراز هویت متقاضی ، سنجش شرایط و مدارک ، ….. به فرد اعطا می شود .
اعطای مجوز به واحدهای متقاضی برای آغاز فعالیت امری رایج در تمام کشورها می باشد .
با این حال تفاوت چشمگیری در تعداد فرآیندها و زمان صدور مجوز میان آنها وجود دارد که در ایران این تفاوت از شهری به شهر دیگر نیز قابل مشاهده است .
یکی از شهرهایی که روند دریافت مجوز در آن بسیار طولانی است ، شهر آبادان است .
یکی از دلایل عمده طولانی شدن روند فرآیند صدور مجوز ، سلیقه ای و جزیره ای عمل کردن دستگاه ها می باشد . متاسفانه بسیار مشاهده شده است که افرادی با دارابودن تحصیلات عالی (افراد نخبه و توانا) ، مهارت های متعدد و دیگر مدارک موردنیاز جهت دریافت مجوز ، به سازمانی مراجعه کرده و نه تنها به درخواست وی ترتیب اثر داده نشده است بلکه در مسیر نامه نگاری های غیر منطقی و ایرادات سلیقه ای سرگردان شده است .
درحالیکه در همان مراجعه نخست صلاحیت دریافت مجوز را دارا بوده است که متاسفانه بدلیل سلیقه ای عمل کردن و عدم نظارت کافی بر مسئولان صدور مجوز سازمان ، سدی مستحکم در برابر اینگونه افراد توانمند و کارا قرار گرفته است .
چنین کارکردی در بسیاری موارد افراد را به مدت مدید از اهداف خود و به تبع آن پیشرفت جامعه دور خواهد ساخت .
در این میان عده ای نیز پس از تلاش های فراوان و عدم دریافت پاسخ واضح و روشنی از دستگاه مربوطه ، خسته و دلزده شده و عطای دریافت مجوز را به لقایش می بخشند .
به همان میزان افرادی که از این چرخه خارج میشوند ، شهر نیز از رشد و توسعه فاصله گرفته و نمیتواند به مرحله بالندگی برسد .
همان‌گونه که عملکرد صحیح و منصفانه نظام اداری از یک طرف می‌تواند مشوق مناسبی برای افراد باشد ، از طرف دیگر با عملکرد نامناسب و غلط ضمن تخریب فضای رقابتی خسارات قابل توجه و گاهاً جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد می سازد .
فردی که سال ها به کسب دانش و مهارت پرداخته به این امید که در آینده بتواند کسب و کاری برای خود راه اندازی و به اقتصاد کشورش کمک کند ، شایسته چنین عملکردی نیست .
برآیند چنین رفتاری گریزی افراد کارا ، توانمند ،با دانش و همچنین خروج سرمایه از شهر است .آیا فکر می کنید تعداد افرادی که در فکر آبادانی این شهر بوده اند کم است؟ اگر چنین فکر می‌کنید اشتباه است . بسیار بی شمارند اشخاصی که دغدغه رشد و توسعه شهر را در سر داشته اند تلاش های فراوان کرده اند ، اما سد موانع مقاومت آنان را در هم شکسته است .
سازمان ها و ادارات در شهر آبادان به گونه ای با افراد متقاضی برخورد میکنند که گویی با زبان بی زبانی می گویند از اینجا بروید .
اگر اینگونه است ، تکلیف کسانی که دلسوز شهر و مردمشان هستند چه می شود ؟ درست است هر کسب و کاری بیشترین منفعت را برای صاحب آن دارد اما زندگی انسان بصورت اجتماعی است ، همانند خانواده ای هستند که رفتار هرکدام بر دیگری تاثیرگذار است .
اگر اکثریت شهروندان امور کاری و شغلی خود را به سهولت طی کنند و به سود برسند ، قدر مسلم است که اوضاع اقتصادی شهر و در پی آن وضعیت اجتماعی ، فرهنگی ، ….. همگی بهبود پیدا خواهد کرد .
وقفه ای که در کار متقاضی ایجاد خواهد شد ممکن است جبران ناپذیر باشد پس میتوان گفت ساماندهی صدور مجوز ، گامی اساسی در راه بهبود فعالیت ها و شرایط زندگی شهروندان آبادان است .
در شرایط کنونی که کشور ما با شدیدترین تحریم های اقتصادی روبرو است منصفانه نیست فردی در جایگاه مسئولیت خود ، ارباب رجوع را در بلاتکلیفی رها کرده و مانع رشد اقتصادی و به تبع آن افزایش بیکاری و فقر ، کاهش سرمایه گذاری ، … شود .
چنین کم کاری و فرار از مسئولیت را میتوان معلول عدم یکپارچگی سازمان در نظر گرفت . در سازمانی که مدیر و کارمندان همگی زیر چتر قانون و در اختیار ارباب رجوع باشند به ندرت چنین مشکلاتی پدید خواهد آمد .
حال اگر فردی دغدغه خود را بر رسالت سازمانی ارجحیت دهد بایستی از مقام خود عزل گردد و یا به مقامی پایین تر نزول کند .
مدیران باید همیشه استانداردهای کاری و اخلاقی را برای کارمندان خود تکرار و بازگو کنند . اگر مدیری کار را جدی نگیرد و به رفتار کارمندان با ارباب رجوع و میزان رضایت آنان توجه نکند مسلم است کارمند نیز از اهمال مدیر سوء استفاده خواهد کرد .
مدیران بایستی همیشه این نکته را به کارمندان یادآور شوند که چنانچه به بی مسئولیتی ادامه دهند با آنها قطع همکاری خواهند کرد .
تفویض اختیار به کارمندان نیز بایستی ساماندهی شود و از کارمندان گزارش روند کار مراجعه کنندگان به تناوب مطالبه شود .
کارمندی که جدیت و پیگیری مدیر را دریابد کمتر ممکن است دست به خطا و کارشکنی بزند .
بسیاری از این کارشکنی ها و سنگ اندازی ها بدلیل وجود رانت در این امر می باشد . افرادی که قابلیت های لازم را ندارند اما دارای روابط با مقامات و مسئولان صدور مجوز هستند به سهولت مجوز دریافت نموده و جهت انحصاری کردن و کاهش فضای رقابتی در زمینه فعالیت خود ، از ورود و فعالیت دیگر افراد جلوگیری می کنند .
غافل از اینکه میزان دیگری در پیش است . خوب است انسان به توشه آخرت خود کمی بیشتر بیندیشد . با بستن راه فعالیت و کسب درآمد همنوعانش کفه بدی خود را سنگین نکند .
دنیای مادی فانی است و آنچه از آدمی می ماند خوب و بد است و نامی نیکو .
پس خوب باشیم و با خوبی خود نامی جاودان در اذهان داشته باشیم .
بدون نظر! اولین نفر باشید