طی روزهای اخیر فضاهای مجازی پر شده است از تبلیغات طرح بسیج همگانی برای نهال کاری. این فراخوان که ظاهرا توسط ادارات منابع طبیعی پشتیبانی می شود مورد توجه بسیاری از سمن های محیط زیستی و منابع طبیعی هم قرار گرفته و برخی از کنشگران این عرصه هم در حال بازنشر این تبلیغات هستند.
همانطور که اشاره شد ادارات کل منابع طبیعی بیش از همه طی سال های اخیر به اجرای طرحی به نام “جنگلانه” اشتیاق داشته اند. این طرح و همچنین پویش نهال کاری در ایران زمینه خوبی برای کسب منفعت عده ای بویژه نهال فروشان که بی ارتباط با این ادارات نیستند فراهم کرده است.
تکلیف ادارات کل منابع طبیعی، سازمان جنگل ها و مراتع و در راس آن ها شورای عالی جنگل مشخص هست! سر سخن با کنشگران منابع طبیعی و سمن هاست.
قطعا باید دلایل و عوامل نابودی و تخریب جنگل ها و رویشگاه های ایران توسط این افراد بعنوان افراد فعال در این بخش شناخته شده باشد. اگر چنین باشد بدون شک یکی از عوامل نابودی و تخریب جنگل ها و مراتع و رویشگاهای ایران عدم مدیریت درست سازمان متولی آن ها یعنی سازمان جنگل ها و مراتع هست. طی ده های اخیر عدم مدیریت صحیح این سازمان منجر به بهره برداری بیش از حد از این عرصه ها چه در قالب چرای بی رویه دام، برداشت چوب و آتش سوزی های گسترده و چه در قالب واگذاری های بدون حساب و کتاب و تغییر کاربری آن ها شده است.
ضعف مدیریت در این عرصه ها کار را به جایی کشانده که نه تنها زاد آوری در بسیاری از مناطق رویشگاهی متوقف شده و خطر نابودی این رویشگاه ها بیش از هر زمانی وجود دارد بلکه نرخ بالای فرسایش خاک در این عرصه ها سال هاست که آن ها را از تعادل و پایداری خود خارج کرده است.
حال سوال اینجاست که با وجود ادامه دار بودن سیاست های غلط سازمان جنگل ها و مراتع در مدیریت این عرصه ها، چرا باید بجای مجاب کردن این سازمان به حفاظت از منابع طبیعی، وارد بازی آن ها در اجرای این طرح برای انحراف افکار عمومی شد؟
وقتی تمام عوامل تخریب این عرصه ها در نبود مدیریت درست این رویشگاه ها در حال تشدید هستند چرا باید نهال کاری را بعنوان راهکار این سازمان پذیرفت و با آن همراه شد؟
برای همه کنشگران منابع طبیعی آشکار هست که طی سال های اخیر هزاران هکتار از عرصه های منابع طبیعی تغییر کاربری داده شده اند و در بسیاری از موارد در بکر ترین رویشگاه های جنگلی مجوز راهسازی و معدنکاری توسط شورای عالی جنگل صادر شده است. با وجود این سیاست ها که بطور جد توسط روسای این سازمان دنبال می شود، اجرای طرح هایی نظیر جنگلانه و طرح بسیج ملی نهال کاری صرفا یک طرح عوامفریبانه برای سرپوش گذاشتن به ضعف مدیریت در عرصه های منابع طبیعی هست.
سازمانی که امکانات و نظارت کافی برای محافظت از جنگل ها و مراتع را در اختیار ندارد صرفا به دنبال ایجاد نهال کاری برای تهیه یک رزومه صوری و البته تامین منافع گروه های خاصی است.
بهتر این هست که این سازمان بجای فراخوان ملی برای نهال کاری، وظایف خود را در محافظت و افزایش پایداری عرصه های منابع طبیعی انجام دهد تا این که نهالستان های کنترل شده را بعنوان خروجی مدیریت خود به بهای نابودی عرصه های طبیعی به نمایش بگذارد.
محسن ارسلانی
بدون نظر! اولین نفر باشید