آموزش و پرورش مبنای تحول و توسعه هرجامعه ایست واگر قرار باشد چنین جایگاهی محقق شود باید بسترهای لازم فراهم شود.
پیوسته وزرای مختلف به دنبال ارتقای انگیزه و رفع مشکلات جامعه فرهنگیان بوده‌اند،ولی تاکنون آن اهداف متوقعه که باعث ارتقا جایگاه معلم شود محقق نشده است.
امروز سطح توقعات و انتظارات از آموزش و پرورش بالا رفته است. طبق سند تحول از نظام تعلیم و تربیت انتظار می رود که دانش آموز را به مراتبی از حیات طیبه برساند که زیرساخت‌های خود را نیاز دارد.
اوضاع تقریبا بحرانی شده و بازنشستگان آموزش و پرورش پاداش خود را با بیش از یکسال تاخیر دریافت میکنند در حالی که برای بازنشستگان دستگاه‌های دیگر اینگونه نیست.
بازنشستگان با حداقل حقوق امرار معاش میکنند وبعدازسی سال خدمت و رسیدن به سن بازنشستگی مجبوربه اشتغال بعنوان مدرس ساعتی یاحق التدریس ، بعضا درمدارس غیر دولتی وبعضا درمدارس دولتی مشغول به استخدام ازنو میشوند ومرحله جدید اشتغال راتجربه خواهند کرد.
بیش از ۹۰ درصدی بودجه آموزش و پرورش برای حقوق می باشد وسایربرنامه های آموزش وپرورش در قانون بودجه اینقدر کم می باشدکه نمی‌تواند تامین کننده اهداف متعالیه دانش آموزان باشد.
نظام بودجه ریزی غلط است. دولت و سازمان برنامه متولی است اما هیچ وقت برای حل مبنایی این مشکل اقدام نشده است. بودجه عملکردی آموزش و پرورش هر ساله بیش از بودجه مصوب بوده است. یک بار باید مبنای بودجه ریزی در آموزش و پرورش به بودجه عملکردی تبدیل و بودجه بدون کسری بسته شود.
بنظر بنده راه حل وپیشنهاد درست وکارسازاگر یکبار مجلس و دولت تصمیم بگیرند و باور پیدا کنند که سلامت روح نسل آینده کمتر از سلامت جسم نیست و برای اجرای برنامه تحول به آموزش و پرورش کمک کنند، قطعا تحول اساسی رخ می دهد.
ضمنا برای بودجه سال آینده انتظار میرود هم دولت و هم مجلس بودجه آموزش وپرورش رابصورت عملکردی ببندند تا سال آینده وزیر آموزش وپرورش توانایی اجرای برنامه های آموزش و پرورش همچون رتبه بندی وطرح همسان سازی حقوق و مدرسه سازی را بنحو احسن انجام دهندوبااین عملکرد قدمی درجهت پیشرفت جامعه که عملا با توسعه آموزش و پرورش مرتبط می باشد بگذاریم وامید به آینده را درفرهنگیان زنده بکنیم.
بدون نظر! اولین نفر باشید