روزها و لحظه های جوانی لبریز از زیبایی، هیجان، نشاط، احساسات و لذت های متنوع از تفریح و شادی، شیک پوشی و آراستگی، میهمانی های پر خاطره و مسافرت های شیرین و لذت بخش است.
در بیشتر جوانان، احساسات مبنای اراده کارها قرار می گیرد و تنها لذت و خوشی هر روز نخستین هدف می شود، بی آنکه به فردا و فرداهای زندگی توجه شود و یا کاری برای روز نیاز و احتیاج انجام شود. از این رو «راحتی»، «تنوع طلبی»، «سنّت شکنی» و «بی توجهی به هنجارهای خانواده و جامعه» به دور از و «باید و نباید» مطلوب و محبوب نسل جوان است.
درچند دوره گذشته به جوانان روی خوش نسبت به «تکلیف»، «وظیفه» یا «مسئولیت» در جامعه نشان داده نشده و از هر گونه گفتار و رفتار یا بینش و روش موثردرجامعه کنار گذاشته شده اند وبه آنها بادید افراد بی تجربه وناموفق در انجام کارهای مدیریتی نگاه شده است.
شواهد عینی در بستر جامعه نشان می دهد که وضع جامعه مان به لحاظ مسئولیت پذیری اجتماعی چه در بعد فردی و چه در بعد سازمان ها و موسسات در شرایط خوبی نیست.
امروز می بینیم که سخن از بی تفاوتی اجتماعی و آسیب های ناشی از آن در بخش هایی از جامعه مطرح می شود. توجه بیشتر به مسئولیت اجتماعی جوانان و نهادینه کردن آن در اذهان عمومی موضوعی است که نیاز به فرهنگ سازی و تبدیل شدن به دغدغه عمومی دارد ونیاز به اشخاصی دارد تا استارت آن رازده ودوره جدیدی از مدیریت ها به جوانان داده شود تا آثار و برکات آن همچون گذشته در جامعه تسری یابد.
وطبعا یکی از مهمترین ارکان گسترش چنین فرهنگی در جامعه رسانه ها هستند و نقش رسانه ملی به لحاظ فراگیری و وظیفه سازمانی اش در این زمینه در ابعاد مختلف قابل توجه است.
آثار مسئولیت پذیری و انجام وظیفه در نسل جوان بسیار است. برخی از پیامدهای برجسته آن عبارت است:
۱٫ تقویت حس کفایت و لیاقت در زندگی
۲٫ احساس نشاط پایدار درونی و شادابی معنوی
۳٫ ایجاد و افزایش حس قدرشناسی از زندگی
۴٫ آمادگی برای ایفای مسئولیت های بزرگ
اعتماد به تخصص ، اعتماد به یکپارچگی ، اعتماد به خیرخواهی اجتماعی جوانان جامعه را درمسیر پیشرفت،تعالی قرار میدهدواین طرح موجب وتاثیر مستقیم بر جلوگیری از آسیب های اجتماعی جامعه می‌کند.
بدون نظر! اولین نفر باشید