علیبن حسین در میانه سخن خطیب بر او فریاد میزند و سخنان افشاگرانهای را بیان میکند، اما نکته کمتر مورد توجه قرار گرفته این جمله او به یزید است:
آیا اجازه میدهی من هم از فراز « این چوبها» با مردم سخن بگویم؟؟!(کتاب « الفتوح» جلد سوم)
کربلا عرصه مطالبهگری و رودرو شدن با بیعدالتی است بنابراین اولین گام بازتعریف واژههای تحریف شده است.
یکی از این واژهها « منبر» است. منبر از « نبر» به معنی عالی و بلند است، جایی که قرار است از طریق آن به آگاهی و تعالی جامعه افزوده شود اما منبری که کسی چون علی بن حسین برای ایراد سخن بر آن نیازمند اجازه است و محلی برای وارونه جلوه دادن حقیقت و تقدیس قدرت خودکامهای چون یزید، نسبتی با بلندی ندارد که برای تذلیل شعور مردم است و حقیقتا همان است که علیبن حسین گفت:« چوبها»
به حقیقت که بهترین تعبیر برای تریبون یا منبری که از آن برای افزودن بر جهل مردمان یا تثبیت بیعدالتی استفاده شود، همان « چوب» هاست.

بدون نظر! اولین نفر باشید